Πασατέμπος

Ιστορία για να… περνά η ώρα

Η επιστολή του Γ.Παπανδρέου στον βασιλιά

Αυτή ήταν η τελευταία επιστολή που έγραψε ο Γεώργιος Παπανδρέου ως πρωθυπουργός. Απευθυνόταν στον βασιλιά και προσπαθούσε να απαντήσει στα όσα του είχε γράψει τις δύο τελευταίες φορές. Λίγο αργότερα θα ερχόταν η οριστική διαφωνία στη συνάντηση στα Ανάκτορα.
Τι έγραφε όμως ο, για λίγες ακόμη ώρες, πρωθυπουργός στον ανώτατο άρχοντα;
Εν Αθήναις τη 15η Ιουλίου 1965
Μεγαλειότατε
,
Έλαβον χθες την τρίτην επιστολήν Υμών. Επί των άλλων σημείων θα δώσω προφορικώς απάντησιν κατά την αποψινήν μας συνεργασίαν. Αλλά επί του καιρίου σημείου θεωρώ επιβεβλημένον να προσδιορίσω και εγγράφως τας απόψεις μου. Πρόκεται περί της αναλήψεως υπ’ εμού του υπουργείου Εθνικής Αμύνης.
Η αρχική μου σκέψις προς ανάληψιν του υπουργείου Εθνικής Αμύνης προέκυψεν από την επιθυμίαν όπως διευκολύνω την παραίτησιν του κ.Γαρουφαλιά, ο οποίος θα εθίγετο ολιγώτερον εφ’ όσον το υπουργείον θα ανελάμβανεν αυτοπροσώπως ο Πρωθυπουργός. Αφ’ ης όμως εγνώσθη αυτή η πρόθεσίς μου, ο Τύπος της Δεξιάς ήρχισε την επίθεσιν με τον ισχυρισμόν, ότι σκοπός μου ήτο ο επηρεασμός των διεξαγωμένων ανακρίσεων και η συγκάλυψις των ενόχων. Την ύβριν αυτήν υιοθέτησεν εις τα δηλώσεις του και ο υπουργός Εθνικής Αμύνης με την προσθήκην, ότι αποτελώ επί πλέον και εθνικόν κίνδυνον. Πέραν όμως αυτών και απείρως σημαντικότερον, ήλθε να προστεθή το γεγονός ότι απέστειλα προς την Υμετέραν Μεγαλειότητα το Διάταγμα της απολύσεως του κ.Γαρουφαλιά και της αναλύψεως του Υπουργείου υπ’ εμού, και το Διάταγμα δεν υπεγράφη. Και ο λόγος της μη υπογραφής εμφανίζεται ο ίδιος. Τον προσδιορίζετε αναλυτικώτερον εις την χθεσινήν επιστολήν. Μου γράφετε: «Μην επιμείνετε να αναλάβητε υμείς κατά την προύσαν ώραν το υπουργείον Εθνικής Αμύνης. Τοιαύτη πράξις δι ους λόγους σας έχω ήδη επισημάνει εν τη από 8 Ιουλίου επιστολή μου, και σας εξήγησα κατά την τελευταίαν συνεργασίαν μας, θα αποτελέση βαρύτατον πλήγμα κατά του προσωπικού σας γοήτρου, και του κόμματος του οποίου ηγείσθε και κατά των αρχών της αρετής και της ευθυξίας αι οποίαι κρατούν και πρέπει να εξακολουθήσουν να διέπουν τον πολιτικόν μας βίον». Καθιερούται τοιουτοτρόπως η αρχή, ότι δύναμαι να είμαι Πρωθυπουργός, αλλά και όχι και υπουργός ωρισμένου υπουργείου. Θα είμαι επομένως πρωθυπουργός υπό απαγόρευσιν. Αλλά εάν δεν εμπνέω εμπιστοσύνην θα πρέπει να παύσω να είμαι Πρωθυπουργός. Είναι όμως αδιανόητον ότι θα δύναμαι να παραμείνω Πρωθυπυργός, αλλά όχι και υπουργός Εθνικής Αμύνης! Πολιτικός ανήρ ο οποίος θα εδέχετο τοιούτον εξευτελισμόν, θα καθίστατο άξιος περιφρονήσεως υπό του λαού. Και θα παρέμενε μοναδικόν παράδειγμα αφιλοτιμίας εις την πολιτικήν ιστορίαν της χώρας.
Έχει διατυπωθεί υπαινιγμός ότι τάχα, η εμμονή μου, είς την ανάληψιν του υπουργείου Εθνικής Αμύνης αποσκοπεί εις την συγκάλυψιν των ενόχων κατά τα διεξαγομένας ανακρίσεις. Αλλά ο υπαινιγμός είναι άθλιος και ασύστατος. Διατί προς αυτόν τον σκοπόν, θα ήτο απαραίτητον να αναλάβω αυτοπροσώπως το υπουργείον και διατί ο σκοπός, εάν επρόκειτο να υπάρχη, δεν θα ηδύνατο να επιτευχθή, καθ΄όμοιον, ή και κατά μείζονα λόγον από τον φίλον υπουργόν της εμπιστοσύνης μου, ο οποίος θα ανελάμβανε το υπουργείον; Και δεν αποδεικνύει ασφαλώς το αντίθετον γεγονός, ότι εμμένων εις την άποψίν μου οδηγώ ενδεχομένως εις κυβερνητικήν κρίσιν, αποτέλεσμα της οποίας θα είναι, ότι ούτε εγώ θα είμαι Πρωθυπουργός, ούτε φίλος μου εις το υπουργείον της Εθνικής Αμύνης, αλλά εχθρός μου;
Ιδού η πλήρης απόδειξις, ότι άλλος είναι ο λόγος της εμμονής μου. Είναι η υπεράσπισις της προσωπικής μου τιμής και της τιμής της Δημοκρατίας. Δϋναμαι να παύσω να είμαι Πρωθυπουργός. Δεν αποτελεί τούτο ούτε πολιτικήν, ούτε ηθινήν μείωσιν. Αλλά δεν δέχομαι να είμαι εξευτελισμένος Πρωθυπουργός. Και δεν στέργω εις την παραβίασιν των αρχών της Βασιλευομένης Δημοκρατίας. Εις τοιαύτην περίπτωσιν θα θαιστάμην ανάξιος της εμπιστοσύνης της μεγάλης πλειοψηφίας του Λαού μας η οποία με κατέστησεν Ηγέτην της και Κυβερνήτην της Χώρας. Αυτήν την αναξιότητα δεν επιτρέπω εις τον εαυτόν μου. Τα αξιώματα μου είναι αδιάφορα. Αλλά μ’ ενδιαφέρει η προσωπική μου τιμή και η τιμή της Δημοκρατίας. Και αυτός είναι ο λόγος. Μεγαλειότατε, δεν τον οποίον δεν δύναμαι ν’ ανταποκριθώ εις την έκκλησίν Σας και εμμένω εις τας αποφάσεις μου.
Η χώρα έχει ανάγκη ομαλότητος. Και έπραξα το παν, θαώς αποδεικνύει και η πρόσφατος ψήφισις της παραγραφής, προς παγίωσιν ομαλού πολιτικού βίου. Αλλά η ομαλότης δεν δύναται να στηριχθή ούτε επί της ηθικής μειώσεως του Πρωθυπουργού, ούτε επί παραβιάσεων των αρχών της Βασιλευομένης Δημοκρατίας.
Δια τούτο, με την σειράν μου, εν’ ονόματι του Έθνους και του Θρόνου, απευθύνω και εγώ, προς Υμάς, Μεγαλειότατε, έκκλησιν, όπως μη επιμείνητε εις την άρνησιν, αλλά ανταποκριθείτε εις το αίτημα του νομίμου Κυβερνήτου της Χώρας.
Μετά βαθείας τιμής
Γ.Παπανδρέου

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Πλοήγηση

Αρέσει σε %d bloggers: