Πασατέμπος

Ιστορία για να… περνά η ώρα

Από τις Βερσαλλίες του 1919 στις Βρυξέλλες του 2015

Πως οι Γερμανοί κάνουν στην Ελλάδα τα ίδια που τους έκαναν οι Γάλλοι μετά τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Μια… εφιαλτική ιστορία και προοπτική

Γερμανοί πολίτες κάνουν ουρά το 1923 για να προμηθευτούν ένα κομμάτι ψωμί. Είναι το μόνο που μπορούν να αγοράσουν με τον πληθωρισμό

Έχει γίνει πολύς λόγος για τις πολεμικές αποζημιώσεις της Γερμανίας μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, αλλά και τη προσπάθεια… συμψηφισμού με το χρέος από την ελληνική πλευρά. Ελάχιστοι όμως μιλούν για τις πολεμικές αποζημιώσεις του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου και τις ολέθριες συνέπειες που είχε για όλο τον κόσμο η προσπάθεια των νικητών της ΑΝΤΑΤ να… εξαφανίσουν οικονομικά τουλάχιστον, την Γερμανία.

Η προσπάθεια αυτή έφερε τα ακριβώς αντίθετα αποτελέσματα. Οδήγησε τον Χίτλερ στην εξουσία και τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Κι αν προχωρήσουμε σε συγκρίσεις της οικονομικά ηττημένης Ελλάδας με την πολεμικά (και οικονομικά) ηττημένη Γερμανία θα δούμε ότι οι Γερμανοί κάνουν το ίδιο λάθος που έκαναν και οι δυνάμεις της ΑΝΤΑΤ μετά τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο!

Έχουμε και λέμε: Στις 28 Ιουνίου 1919 στις Βερσαλλίες οι νικήτριες δυνάμεις καθίζουν στο σκαμνί την ηττημένη Γερμανία. Δεν θέλουν να την τιμωρήσουν, αλλά να την εξευτελίσουν. Κάτι σαν τον «Γιούρογκρουπ» ένα πράγμα!

Οι όροι που της επιβάλλονται είναι φανερό ότι δεν μπορούν να τηρηθούν από τους ηττημένους. Όπως ακριβώς δεν μπορούν να τηρηθούν κι από την Ελλάδα του 2015!

Η Γαλλία είναι αυτή που πρωτοστατεί σε αυστηρότητα. Θεωρεί ότι αυτή είναι μια καλή ευκαιρία να… ξεμπερδεύει με τον ισχυρό της γείτονα.  Οι αποζημιώσεις φτάνουν τα 132 δις μάρκα! Το ποσό είναι αδύνατο να το πληρώσουν οι Γερμανοί που κηρύσσουν πτώχευση. Δύο κυβερνήσεις τους παραιτούνται αρνούμενες να υπογράψουν τα σκληρά μέτρα.

Μερικοί από τους όρους θυμίζουν τις απαιτήσεις του Σόϊμπλε προς την Ελλάδα.

Ανάμεσα στα άλλα υποχρεώνεται:

  • Να μειώσει τον στρατό της σε 100.000 άνδρες
  • Να περιορίσει το Ναυτικό της σε έξι πλοία και να μην έχει το δικαίωμα να κατασκευάζει υποβρύχια
  • Να παραδώσει στους νικητές το μεγαλύτερο μέρος του εμπορικού της στόλου και να ναυπηγεί για τους Συμμάχους πλοία χωρητικότητας 200.000 τόνων κάθε χρόνο

Κι ακόμα

  • Να χάσει όλες τις αποικίες της
  • Να παροπλίσει την Αεροπορία της
  • Να εκχωρήσει εδάφη σε Βέλγιο, Δανία, Γαλλία και Πολωνία
  • Να αποστρατικοποιήσει τη Ρηνανία και την Ελιγολάνδη
  • Να αποδεχτεί την ευθύνη για τον Πόλεμο και να απονείμει στους νικητές τη «ρήτρα του μάλλον ευνοούμενου κράτους»
  • Να καταβάλει πολεμικές αποζημιώσεις

Στη Γερμανία ξέσπασε σάλος. Τα μέλη της κυβέρνησης που υπέγραψαν τους όρους ονομάστηκαν «εγκληματίες του Νοεμβρίου». Στην Ελλάδα αλλάζει ο μήνας. Έχουμε… Ιούλιο!

Η κατάσταση βρίσκεται εκτός ελέγχου. Οι κυβερνήσεις τυπώνουν χρήματα και δημιουργείται υπερπληθωρισμός. Οι μισθοί χάνουν την αξία τους. Ακόμα κι ένας καλά αμειβόμενος υπάλληλος δεν μπορεί να αγοράσει τίποτα, ή σχεδόν τίποτα.

Το 1923 επεμβαίνουν οι Αμερικανοί να σώσουν τη κατάσταση. Το σχέδιο Ντάους, από το όνομα του προέδρου της Επιτροπής Πολεμικών Επανορθώσεων περιλαμβάνει τη δημιουργία ενός νέου νομίσματος που τυπώνει η Ράιχμπανκ. Η αναλογία των χάρτινων είναι ένα καινούργιο μάρκο προς ένα τρισεκατομμύριο των χάρτινων.

Στο νέο μάρκο εγγύηση έχει μπει η αξία της Γερμανικής Γης και όλων των περιουσιακών στοιχείων της χώρας! Κάτι σαν τα 50 δις ένα πράγμα.

Ακολουθούν δάνεια από τις ΗΠΑ και μια περίοδος ευημερίας από το 1924 έως και το 1929 που έμειναν γνωστά ως «χρυσά χρόνια».

03

Τα χάρτινα μάρκα έχασαν κάθε αξία. Ένα τρις από αυτά αντιστοιχούσε σε ένα νέο μάρκο!

Το οικονομικό κραχ όμως του 1929 ανέκοψε τη πορεία ανάκαμψης. Τα δάνεια σταμάτησαν, το ίδιο και η ανάπτυξη. Το 1932 οι άνεργοι είχαν φθάσει τα έξι εκατομμύρια, αλλά ήσαν πολύ περισσότεροι αφού δεν μπορούσαν να γραφτούν στους σχετικούς καταλόγους γιατί δεν είχαν αρχίσει ποτέ να δουλεύουν. Αυτό μήπως σας θυμίζει τα ποσοστά ανεργίας στην Ελλάδα. Τους δηλωμένους και τους πραγματικούς άνεργους;

Στις μέρες μας η Αμερικανική οικονομία βρίσκεται ήδη σε ύφεση κι αν έπρεπε να πτωχεύσει ένα κράτος αυτό είναι η υπερδύναμη.

Φτηνό φαγητό αξίας 2.800 μάρκων στη Γερμανία του 1923!

Άνθρωποι, στη Γερμανία έχασαν τα σπίτια τους. Όπως κινδυνεύει να γίνει και στην Ελλάδα. Οι δρόμοι και τα πάρκα στο Βερολίνο γέμισαν από οικογενειάρχες που η κρίση τους άφησε άστεγους. Οι πλούσιοι έχασαν τις αποταμιεύσεις τους και οι τράπεζες έκλεισαν.

Το 1932 είναι η χρονιά καμπή στην ιστορία της χώρας. Τα άκρα έχουν ενισχυθεί. Από τη μία οι κομμουνιστές, από την άλλη οι εθνικιστές. Τα κόμματα του «συνταγματικού τόξου» της εποχής έχουν δοκιμάσει τις δυνάμεις τους κι έχουν αποτύχει.

Ο κόσμος θεωρεί ότι οι νικητές του πολέμου θέλουν να εξαφανίσουν τη χώρα. Το… αφήγημα ότι ο Πόλεμος προδόθηκε από τους σοσιαλιστές και τους κομμουνιστές όταν η Γερμανία ήταν έτοιμη το 1918 να κυριαρχήσει στην Ευρώπη κερδίζει έδαφος. Η θέση αυτή δεν δικαιώνεται φυσικά από τα γεγονότα. Ο πόλεμος για τη Γερμανία ήταν χαμένος, αλλά τέτοια ώρα τέτοια λόγια. Και στην Ελλάδα όμως δεν λέμε ότι για όλα φταίνε οι… Ευρωπαίοι; Ποτέ δεν έγινε σοβαρή αυτοκριτική. Ίσως επειδή όλοι οι πολιτικοί που συμμετείχαν στην εξουσία έχουν την ευθύνη τους. Και τα τελευταία χρόνια, άλλος λίγο, άλλος πολύ δοκιμάστηκαν όλοι. Η σχεδόν όλοι.

Γερμανική οικογένεια σε συνθήκες πλήρους εξαθλίωσης

Οι σύμμαχοι της ΑΝΤΑΤ δεν ασχολούνται με τη Γερμανία. Έχουν να λύσουν τα δικά τους οικονομικά προβλήματα και τους δικούς τους ανταγωνισμούς. Ο Χίτλερ και το κόμμα του κερδίζουν στις εκλογές το 37% των ψήφων, γίνονται το ισχυρότερο ενιαίο κόμμα στη χώρα, αλλά δεν παίρνει εντολή σχηματισμού κυβέρνησης. Ο γέρος στρατηγός Χίντεμπουργκ προτιμά τον φον Πάπεν. Η κυβέρνηση καταρρέει σύντομα και στις 30 Ιανουαρίου του 1933 γίνεται αυτό που δεν θέλει. Ο Χίτλερ γίνεται Καγκελάριος με την υποστήριξη και του φον Πάπεν και κάποιων μικρότερων κομμάτων. Στη κυβέρνηση οι Ναζί είναι ελάχιστοι. Προς το παρόν δείχνει το… καλό του πρόσωπο.

Ο Χίντεμπουργκ δεν ήθελε τον Χίτλερ στην εξουσία. Ήδη όμως ήταν πολύ μεγάλος και κουρασμένος για να αντιπαρατεθεί μαζί του.

Ο φον Πάπεν ήλπιζε να αποτύχει κι ο Χίτλερ και να βγει από τη μέση. Όμως ο μετέπειτα Φύρερ προκηρύσσει εκλογές τον Μάρτιο του 1933. Εκεί χρησιμοποιεί όλα τα μέσα. Το ραδιόφωνο προπαγανδίζει υπέρ του, στην Αστυνομία γίνονται εκκαθαρίσεις. Οι πρώσοι αξιωματικοί αντικαθίστανται από μέλη του Ναζιστικού κόμματος. Οι βιομήχανοι του δίνουν «λευκή επιταγή» αφού τους πείθει ότι μόνο αυτός μπορεί να φέρει τη σταθερότητα και να κρατήσει μακριά από την εξουσία τους κομμουνιστές!

Το αποτέλεσμα δεν εκπλήσσει κανένα. Οι Ναζί κερδίζουν το 43,9% του εκλογικού σώματος και τις 288 από τις 647 έδρες στη Βουλή.

Το επόμενο βήμα είναι να ζητήσει από τη Βουλή την άδεια να νομοθετεί χωρίς την έγκρισή της. Ουσιαστικά της ζητά να αυτοκαταργηθεί. Το πετυχαίνει με ένα διόλου διακριτικό τρόπο. Κατ’ αρχήν δεν αφήνει τους 81 κομμουνιστές βουλευτές να πάρουν μέρος στη συνεδρίαση. Στη συνέχεια εξαγοράζει όσους μπορεί. Μόνο οι σοσιαλδημοκράτες λένε όχι. Ο νόμος περνά με 441 ψήφους υπέρ και 94 κατά. Το νερό είχε μπει στο αυλάκι. Η μεγάλη περιπέτεια μόλις άρχιζε…

Τα άλλα είναι λίγο πολύ γνωστά. Τα γνωρίζουν όλοι. Τα ξεχνούν όμως συχνά οι ίδιοι οι Γερμανοί…

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Information

This entry was posted on 13/07/2015 by in Πολιτική and tagged , .

Πλοήγηση

Αρέσει σε %d bloggers: