Πασατέμπος

Ιστορία για να… περνά η ώρα

Όμηρος ο προστάτης του Καραμανλή!

Ο άνθρωπος φαινόταν απελπισμένος. Είχε σφηνώσει το πιστόλι του στο κεφάλι του κομψού νεαρού με τους λεπτούς τρόπους κι απειλούσε να τον σκοτώσει! Έξω από το κελί της φυλακής πολιτικοί, εισαγγελείς, φύλακες, αλλά και  κρατούμενοι παρακολουθούσαν με κομμένη ανάσα τη σκηνή.

Είναι μεσημέρι της 16ης Απριλίου 1936. Ο νεαρός με τους λεπτούς τρόπους είναι ο ηλικίας, τότε, 31 χρόνων,  βουλευτής Λάμπρος Ευταξίας,  γόνος ξακουστής οικογένειας. Τον απειλεί ο Παναγιώτης Μαρίνος ένας δασονόμος από τη Λαμία, που είχε καταδικαστεί σε ισόβια για την εν ψυχρώ εκτέλεση, πριν επτά χρόνια, των προϊσταμένων του έξω από το Υπουργείο Γεωργίας.

Μπορεί, τότε, να μην υπήρχαν κανάλια για «ζωντανές συνδέσεις», να μην υπήρχαν κινητά τηλέφωνα για τις διαπραγματεύσεις και τις δηλώσεις στα μίντια, αλλά υπήρχε πάντα το πολιτικό κόστος, ενίοτε το πολιτικό όφελος.

Ο Λάμπρος Ευταξίας σε φωτογραφία εποχής

Ο Ευταξίας ήταν βουλευτής του Λαϊκού Κόμματος. Πρωθυπουργός είχε αναλάβει ο Ιωάννης Μεταξάς . Η κυβέρνησή του δεν είχε πάρει ακόμα ψήφο εμπιστοσύνης από τη Βουλή κι ήθελε να δείξει ότι διαθέτει τη θέληση να επιβάλει τις απόψεις της. Παράλληλα ήθελε στη Βουλή να τον ψηφίσουν και τα δύο μεγάλα κόμματα. Οι Λαϊκοί και οι Φιλελεύθεροι. Αν κάτι πήγαινε στραβά στην ομηρία μπορεί να έχανε τις ψήφους των Λαϊκών. Προς το παρόν αξιοποιούσε προς όφελος των  Φιλελευθέρων τις πελατειακές σχέσεις των βουλευτών των Λαϊκών!

Ο Μεταξάς ήθελε ισχυρή κοινοβουλευτική πλειοψηφία, όχι για να κυβερνήσει, αλλά για να προχωρήσει σε τέσσερις μήνες στη κήρυξη της δικτατορίας. Και τώρα αυτή η ομηρία μπορεί να του τίναζε τα σχέδια στον αέρα!


Ο αρχιφύλακας Πούλος (αριστερά) και ο φύλακας Χαρίτος έπαιξαν καθοριστικό ρόλο στην υπόθεση

Τι είχε συμβεί; Ο νεαρός Ευταξίας δεν μπόρεσε να ξεφύγει από τον κανόνα που ήθελε τους βουλευτές της περιφέρειας να φροντίζουν τους ψηφοφόρους τους ή έστω αυτούς που μπορεί να τους ψήφιζαν στο μέλλον.

Με παράκληση της οικογένειας του Μαρίνου είχε ενδιαφερθεί για την περίπτωσή του. Λέγεται πως με δική του παρέμβαση μεταφέρθηκε από τις φυλακές της Αίγινας, χώρο κράτησης βαρυποινιτών και πολιτικών κρατουμένων, στην Αθήνα, στις φυλακές Συγγρού. Και με δική του παρέμβαση, επίσης,  ο κρατούμενος εργαζόταν στη γραμματεία της φυλακής. Άλλωστε ο διευθυντής τους  Κρίτσας ήταν από την εκλογική περιφέρεια του Ευταξία και συμπατριώτης του φυλακισμένου!

Εκείνο το μεσημέρι ο βουλευτής με τον αδελφό του Μαρίνου, Χριστόφορο, πήγαν  να επισκεφθούν τον κατάδικο και να τον διαβεβαιώσουν ότι καταβάλουν κάθε προσπάθεια για να μετριαστεί η ποινή. Στην είσοδο της φυλακής ο θυρωρός βλέποντας τον βουλευτή αποφεύγει να κάνει τον συνηθισμένο  έλεγχο στα αντικείμενα που μετέφεραν.  

Έτσι ο Χριστόφορος Μαρίνος κατάφερε να περάσει ένα πολυτελή χαρτοφύλακα μέσα στον οποίο, τυλιγμένο σε χαρτιά κι εφημερίδες  είχε κρύψει το  περίστροφο. Ο θυρωρός Καλατζάκης βλέποντας την πολυτέλεια του χαρτοφύλακα θεώρησε ότι ανήκει στον βουλευτή και δεν τον άνοιξε.

Ο δράστης Παναγιώτης Μαρίνος

 Στον διάδρομο των φυλακών ο Παναγιώτης Μαρίνος τους υποδέχτηκε εγκάρδια. Ζήτησε από τον βουλευτή να περάσει μέσα στο κελί του, πήρε τον χαρτοφύλακα από τον αδελφό του και τον  έστειλε για καφέ.

Η πόρτα ήταν ανοιχτή. Μόλις μπήκε στο κελί ο Ευταξίας ο Μαρίνος άνοιξε τον χαρτοφύλακα πήρε το όπλο του το έβαλε στον κρόταφο κι έκλεισε τη πόρτα του κελιού φράζοντας την με ένα μπαούλο κι ένα τραπέζι.

Το θρίλερ μόλις άρχιζε…

  • Βοήθεια, άρχισε να φωνάζει ο Ευταξίας, τι θέλεις από μένα;
  • Μη φοβάσαι κυρ Λάμπρο. Αν μου δώσουν αμνησία, θα βγούμε μαζί, του απαντά ο Μαρίνος που αρχίζει  να φωνάζει:
  • Ή θα βγούμε μαζί από δω μέσα ή θα μας βγάλουν νεκρούς και τους δύο…
  • Τι είναι αυτά που κάνεις; Τον προειδοποιεί ο διευθυντής των φυλακών που είχε το γραφείο του λίγο πιο πέρα.
  • Ή  αμνηστία, ή το κεφάλι του, απαντά  οργισμένος ο Μαρίνος

Από το μικρό παράθυρο της πόρτας ο Μαρίνος ρίχνει ένα χαρτί με τους όρους του.

  1. Να του δοθεί μέχρι τις 5 το πρωί το πρωτότυπο του Βασιλικού Διατάγματος με το οποίο θα του δινόταν χάρη.
  2. Να του δοθεί το ΦΕΚ στο οποίο θα δημοσιευόταν το Βασιλικό Διάταγμα
  3. Με επίσημο αντίγραφο να κοινοποιηθεί η διαταγή προς τον διευθυντή των φυλακών

Ήταν φανερό ότι η κατάσταση γινόταν περίπλοκη. Ο ισοβίτης τα είχε μελετήσει όλα. Τον χώρο, τον τρόπο αντίδρασής του. Πίσω από το κελί υπήρχε ένα παράθυρο με τζάμια. Μόνο που το μισό τζάμι ήταν βαμμένο έτσι ώστε οι απ’ έξω δεν μπορούσαν να δουν καθαρά μέσα. Κι από το κελί γραφείο είχε βγάλει τη λάμπα. Κι όσο περνούσε η ώρα τόσο πιο δύσκολο ήταν να δουν οι απ’ έξω τι γινόταν μέσα.

Την ίδια ώρα στο Υπουργείο Δικαιοσύνης άρχιζε σύσκεψη για την αντιμετώπιση της κατάστασης. Γύρω στις 10 το βράδυ έφθασε εκεί κι ο Μεταξάς. Εκεί αφού άκουγε τα αδιέξοδα που υπήρχαν χτυπά το χέρι του στο τραπέζι και λέει αποφασιστικά:

  • Θέλω νεκρό τον κακούργο και ζώντα τον βουλευτή

Η μοίρα του Μαρίνου είχε αποφασιστεί. Ο Μεταξάς καλεί τον συνταγματάρχη Γερολυμάτο:

  • Πάρε τον Δενδρινό και μερικούς ακόμα, του λέει.

Όπου Δενδρινός, ο Ευάγγελος Δενδρινός, Κεφαλλονίτης,  προσωπικός του φρουρός τότε, πολιτικός αργότερα και τότε απλός σωματοφύλακας και δεινός σκοπευτής.

Επιστροφή στις φυλακές Συγγρού. Ο κρατούμενος έδειχνε να έχει μελετήσει τα πάντα. Σκέφτηκαν να τον δηλητηριάσουν:

  • Προσέξτε, θα φάει πρώτα ο Ευταξίας. Κρίμα είναι να τον σκοτώσετε με αυτό τον τρόπο, είπε κι ο φύλακας τρομαγμένος πήρε βιαστικά το δίσκο με το φαγητό που ήταν έτοιμος να αφήσει στη πόρτα του κελιού.

Σκέφτηκαν να ρίξουν αέρια, αλλά τους το ξέκοψε κι αυτό:

  • Αν νοιώσω οποιαδήποτε αδιαθεσία θα αδειάσω το όπλο μου στο κεφάλι του

Ανέβασαν ένα πολυβόλο στο απέναντι παράθυρο του β΄ ορόφου. Τους φώναξε…

  • Αν μου ρίξετε πιστεύετε ότι θα γλυτώσει ο βουλευτής;

Ακόμη και η ιδέα του καθηγητή της τοξικολογίας Ιωακείμογλου να του ρίξουν «σκοπολαμίνη» στον καφέ, να πιούν κι οι δύο και να κοιμηθούν λειτούργησε κατά 50%. Η καφεΐνη περιόρισε την υπνωτική δράση κι υπνηλία έπιασε μόνο τον Ευταξία!

Η λύση να φτιαχτούν πλαστά χαρτιά που θα του έδιναν υποτίθεται χάρη, απορρίφτηκε από τον Μεταξά και τον Βασιλιά. «Δεν είναι σοβαρό το κράτος να γίνεται πλαστογράφος» απάντησαν κι οι δύο.

Από την εφημερίδα «Ακρόπολις»

Το μόνο που κατάφεραν ήταν να τον πείσουν να βάλει μια λάμπα στο δωμάτιο για να μείνει ξύπνιος και να συζητάνε τους τρόπους επίλυσης του προβλήματος. Αυτή η κίνηση θα αποδεχτεί μοιραία.

Κάθε τρεις και λίγο ο υπαρχιφύλακας Πούλος περνά από τη πόρτα του κελιού και λέει στον Μαρίνο.

  • Θα σου πω κάτι, αλλά μην με πάρεις στο λαιμό μου. Θα σου μειώσουν τη ποινή σε 12 χρόνια. Βγαίνεις έξω σε λίγο…. Καλός πολίτης…

Παράλληλα ο Πούλος με νοήματα ειδοποιεί τον βουλευτή να στέκεται στο πλάι σε σχέση με το παράθυρο. Ο Πούλος είναι αυτός που έχει τις καλύτερες σχέσεις με τον κρατούμενο. Ο Μαρίνος χαλαρώνει…

Είναι πια περασμένες τρεις τα ξημερώματα (3.37 για την ακρίβεια). Έχουν συμπληρωθεί 14 ώρες ομηρίας όταν ο Μαρίνος αφήνει για λίγο τον Ευταξία. Θέλει  να κάνει ένα τσιγάρο. Από το απέναντι παράθυρο ο διευθυντής των φυλακών μόλις βλέπει μόνο τον απαγωγέα αφήνει ένα λευκό μαντήλι να πέσει από το χέρι του. Είναι το σύνθημα. Αμέσως από τα απέναντι παράθυρα ο Δενδρινός, ο Πούλος κι ο φύλακας Χαρίτος αρχίζουν να πυροβολούν. Ο Μαρίνος κρύβεται πίσω από ένα τραπέζι, αλλά σωριάζεται το έδαφος. Νωρίτερα προλαβαίνει να πυροβολήσει μια φορά κατά του βουλευτή. Στη συνέχεια το όπλο του παθαίνει εμπλοκή.

Ο Παναγιώτης Μαρίνος είναι νεκρός. Στους τοίχους του κελιού υπάρχουν 23 σφαίρες. Άλλες τρεις έχουν βρει τον κρατούμενο στο κεφάλι και του το έχουν πολτοποιήσει. Άλλες τρεις σφαίρες βρίσκουν οι ιατροδικαστές Ψημάρας και  Τρουπάκης στο υπόλοιπο σώμα του.

Οι πρωταγωνιστές

Ο Παναγιώτης Μαρίνος είχε γεννηθεί στον Μώλο της Λαμίας κι εργαζόταν ως  δασονόμος. Την ήπια συμπεριφορά του την διαδεχόντουσαν τρομερές εκρήξεις θυμού. Έδινε την εντύπωση του μορφωμένου και του συγκαταβατικού. Ήξερε όμως να χειρίζεται καλά το παιχνίδι της πολιτικής επιρροής. Τρεις βουλευτές είχαν ενδιαφερθεί γιαυτόν .Κάποιοι τον βοηθούσαν  και οικονομικά. Τα χρήματα ήταν αδύνατό του σημείο.  Ακόμη και με τη γυναίκα του είχε μαλώσει. Ζητούσε διαρκώς περισσότερα χρήματα για να έχει να κινείται μέσα στη φυλακή.

Η Μαρίκα Μαρίνου, σύζυγος του δολοφόνου, έμενε με την οικογένειά της στη Κηφισιά. Στο σπίτι που είχαν νοίκιαζαν δωμάτια και το 1927 ένα από αυτά νοικιάστηκε στον μελλοντικό της σύζυγο. Παντρεύτηκαν λίγο αργότερα, αλλά έμειναν μαζί μόλις 1,5 χρόνο αφού μεσολάβησε το έγκλημα του συζύγου της και η φυλάκισή του.

Ο Λάμπρος Ευταξίας ήταν ο δευτερότοκος γιός του καθηγητή Πανεπιστημίου και διοικητή της Εθνικής Τράπεζας Γιάννη Ευταξία και της Ζηνοβίας Βούρου. Ίδρυσε μαζί με την Αλεξάνδρα Τριάντη τον σύλλογο «Φίλοι της Μουσικής» και δώρισε το οικόπεδο που στεγάζεται σήμερα το Μέγαρο Μουσικής. Το σπίτι του θείου του στη Πλατεία Κλαυθμώνος το δώρισε στο κράτος για την ίδρυση του Μουσείου της Πόλεως των Αθηνών. Μέλος του Λαϊκού Κόμματος, του Ελληνικού Συναγερμού και της ΕΡΕ βοήθησε πολιτικά τον Κωνσταντίνο Καραμανλή, αλλά οι σχέσεις τους διαταράχτηκαν όταν αποφάσισε να συμμετάσχει το 1973 στην κυβέρνηση Μαρκεζίνη. Πέθανε στις 3 Δεκεμβρίου 1996. Ήταν 91 χρόνων.

Ο Ευάγγελος Δενδρινός ασχολήθηκε μεταπολεμικά με την πολιτική. Δύο φορές ήταν Δήμαρχος Αργοστολίου, εκλέχτηκε βουλευτής και το 1965 έγινε υφυπουργός Συγκοινωνιών στην πρώτη κυβέρνηση αποστατών. Μετά τη μεταπολίτευση συμμετείχε, χωρίς επιτυχία, στις εκλογές του 1977 με την Εθνική Παράταξη και του 1981 επικεφαλής τοπικού συνδυασμού στη Κεφαλονιά. Πέθανε το 2002 σε ηλικία 92 χρόνων.

Επιχειρηματίας της εποχής αξιοποίησε επιχειρηματικά το γεγονός

Τα πριν και τα μετά…

  • Υπήρχαν και τότε κελιά… Vip. Στις φυλακές Συγγρού έμενε σε ένα ειδικά διαμορφωμένο χώρο  στον οποίο νωρίτερα είχαν μείνει ο Στράτος Γαλόπουλος πρωταγωνιστής του σκανδάλου της «νοθευμένης κινίνης» που συντάραξε τη κυβέρνηση Βενιζέλου και  ο Γιάννης Πολυχρονόπουλος, ένας από τους επίδοξους δολοφόνους του Εθνάρχη τον Ιούνιο του 1933.
  • Το 1934 έγραψε ένα βιβλίο με τον τίτλο «το  έγκλημά μου». Εκεί εμφανιζόταν ως κοινωνικός επαναστάτης που υπέμενε κάθε εξευτελισμό από τα θύματά του και την «άδικη κοινωνία».
  • Οι βουλευτές της περιφέρειας της Φθιωτιδοφωκίδας (οι δύο νομοί αποτελούσαν μια περιφέρεια) είχαν  κινητοποιηθεί να τον διευκολύνουν. Εκτός από τον Ευταξία είχαν ενδιαφερθεί και οι Αστερίου και Πιστολάκης. Αυτός είναι και ο λόγος που στο χαρτί της μεταγωγής του από την Αίγινα στην Συγγρού υπέγραφε μόνο ο τότε (Απρίλιος 1935) υπουργός δικαιοσύνης Χλωρός και κανένας άλλος!
  • Ο διευθυντής των φυλακών Αιγίνης δεν φαίνεται να τον συμπαθούσε ιδιαίτερα. Μάλιστα τον είχε χαρακτηρίσει κομμουνιστή, ενδεχομένως για να μην πιέζεται από τους βουλευτές.
  • Ο Λάμπρος Ευταξίας οδηγήθηκε για νοσηλεία στον Ευαγγελισμό. Τον παρακολουθούσε ο χειρούργος Πέτρος Κόκκαλης, πατέρας του επιχειρηματία Σωκράτη Κόκκαλη και μέλος της κυβέρνησης του Βουνού στη διάρκεια της Κατοχής, αλλά και της Αντίστασης αργότερα. Ήταν αυτός που του έβγαλε τη σφαίρα που είχε σφηνωθεί πάνω από το δεξί αυτί, στο δέρμα του κεφαλιού του, χωρίς να πειράξει κάποιο ζωτικό όργανο.
  • Ο διευθυντής των φυλακών Κρίτσας μετατέθηκε αμοιβαία με τον ομόλογο του στον Ωρωπό, Γιάνναρο. Ο αρχιφύλακας Παπαθανασίου μπήκε σε διαθεσιμότητα, όπως και ο θυρωρός Καλαϊτζάκης.
  • Η μητέρα του Ευταξία δεν ήξερε ότι τραυματίστηκε ο γιός της. Της είπαν ότι ζαλίστηκε από τα αέρια που έριξαν για να αφοπλίσουν τον Μαρίνο και πήγε για λίγο να μείνει στον θείο του. Της έκοψαν το τηλέφωνο κι απέφευγαν  να της δώσουν εφημερίδες να διαβάσει

Πως έγινε το έγκλημα

Στις 17 Σεπτεμβρίου 1929 στις 2 το μεσημέρι ο Παναγιώτης Μαρίνος  περίμενε τον Γενικό Επιθεωρητή της Δασονομικής υπηρεσίας Δεβερώνα και τον Διευθυντή του υπουργείου Γεωργίας Μαρκόπουλο να φύγουν από το γραφείο τους. Την ίδια μέρα τους είχε επισκεφθεί ζητώντας να επαναπροσληφθεί. Τον είχαν διώξει κακήν κακώς.

Σχεδιάγραμμα από εφημερίδα της εποχής

Τι είχε κάνει όμως για να φθάσει στο σημείο να χάσει τη δουλειά του; Στη Κηφισιά που έμενε και υπηρετούσε ως δασονόμος καταγγέλθηκε ότι ζητούσε χρήματα από τους κατοίκους της περιοχής για να τους διευκολύνει σε διάφορες υποθέσεις τους.

Το Υπουργείο Γεωργίας έστειλε τον επιθεωρητή Οικονόμου για να εξετάσει την υπόθεση. Ο Μαρίνος ήθελε να είναι μπροστά στις καταθέσεις των χωρικών. Ο επιθεωρητής προσπάθησε να του εξηγήσει ότι αυτό απαγορεύεται. Εκνευρισμένος ο Μαρίνος έφυγε για να επιστρέψει λίγο αργότερα με ένα κυνηγετικό όπλο. Απειλούσε να σκοτώσει τον Οικονόμου. Αφοπλίστηκε από συναδέλφους του, αλλά ο επιθεωρητής τον κατήγγειλε στην υπηρεσία κι έτσι φτάσαμε στην απόλυσή του.

Το πρωί της μέρας εκείνης και αφού οι δύο προϊστάμενοί του τον έδιωξαν από το γραφείο  πήγε στο οπλοπωλείο Μπούσουλα, αγόρασε ένα «μπράουνινγκ» και 50 σφαίρες κι έστησε καρτέρι. Μόλις τους είδε να βγαίνουν φώναξε: 

  • Έτσι εκτελείτε εσείς το καθήκον σας;

Πυροβόλησε πρώτα τον Μαρκόπουλο. Η σφαίρα τον βρήκε στο ινιακό οστούν και βγήκε από το στόμα του. Αμέσως μετά πυροβολεί τον έκπληκτο Δαβερώνα. Κι οι δύο σφαίρες τον βρήκαν στην καρδιά.

Οι περαστικοί προσπάθησαν να τον συλλάβουν. Αυτός όμως έφυγε προς την οδό Ξενοφώντος. Ο λοχαγός Πετράκης τον προλαβαίνει στο ύψος του Παναθηναϊκού Σταδίου. Δίπλα στον δισκοβόλο τον πυροβολεί. Ευτυχώς η σφαίρα δεν τον βρίσκει. Την ώρα εκείνη εμφανίζεται ο αστυφύλακας Γκανάς που με το κλομπ χτυπά στο χέρι τον Μαρίνο, τον αφοπλίζει και τον συλλαμβάνει!

Στο δικαστήριο αν και σύμφωνα με τους νόμους της εποχής έπρεπε να καταδικαστεί σε θάνατο,  παρουσίασε έγγραφο ότι πάσχει από νευρασθένεια η οποία τον οδήγησε στον διπλό φόνο. Καταδικάστηκε σε ισόβια κι αμέσως μετά άρχισε τις προσπάθειες να του δοθεί χάρη. Έστελνε επιστολές σε εφημερίδες, προσέγγιζε βουλευτές και παρουσιαζόταν ως θύμα πλεκτάνης.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Πλοήγηση

Αρέσει σε %d bloggers: