Πασατέμπος

Ιστορία για να… περνά η ώρα – Σχόλια και παρατηρήσεις στο athinaios@live.com

« Έκαψαν για καλό σκοπό!» – Απόφαση σοκ του Κακουργιοδικείου Βέροιας

Υπάρχουν εμπρησμοί και για καλό σκοπό! Δεν το λέμε εμείς. Το είπε η αδέκαστος και ανεπηρέαστη ελληνική δικαιοσύνη τον Απρίλιο του 1932. Τότε, στις 2 του μήνα, στο Κακουργιοδικείο Βέροιας άρχισε η δίκη για τον εμπρησμό της συνοικίας Κάμπελ στη Θεσσαλονίκη (περισσότερα εδώ), τόπο διαμονής φτωχών εβραϊκών οικογενειών θυμάτων της μεγάλης φωτιάς του 1917.

Το κατηγορητήριο ήταν συντριπτικό, εκτός των ηθικών αυτουργών, υπήρχαν μάρτυρες που κατέθεταν ότι είχαν δει ανθρώπους που κάθονταν στο εδώλιο με μπιτόνια στα χέρια, γεμάτα βενζίνη,  να τρέχουν προς τον οικισμό. Άλλοι έπεσαν θύματα ληστείας. Αναγνώρισαν τους ληστές, αλλά αυτοί αθωώθηκαν λόγω αμφιβολιών!

Διαβάζοντας τα πρακτικά της δίκης καταλαβαίνει κανείς ότι η δικαιοσύνη δεν υπήρξε τυφλή, ούτε καν κουφή. Από την πρώτη έως την τελευταία μέρα προσπάθησε να οδηγήσει τους 11 κατηγορούμενους σε απαλλαχτική απόφαση. Όλοι οι μάρτυρες, ακόμη κι αυτοί που είχαν καταθέσει εναντίον τους στον εισαγγελέα «στρογγύλεψαν» τα γεγονότα. Σημαντική λεπτομέρεια: Όλοι τους είχαν σχέση με το δημόσιο. Είτε ως χωροφύλακες, είτε ως υπάλληλοι της Νομαρχίας!

Ας δούμε όμως τους πρωταγωνιστές:

Γιώργος Κοσμίδης, εμποροράφτης, πρόεδρος της φασιστικής οργάνωσης ΕΕΕ

Δ. Χαριτόπουλος, τραπεζικός υπάλληλος, γενικός γραμματέας της ΕΕΕ

Νίκος Φάρδης, αρχισυντάκτης της εφημερίδας «Μακεδονία»

Μαζί τους οι Βελλίδης, υπάλληλος της Νομαρχίας, Αμπατζίδης, οδηγός, Βελισσαρίδης, παντοπώλης, Ταξίδης, οδηγός, Πουσουλίδης, καφεπώλης, Μαυρομμάτης, οδηγός κι ένας κομμουνιστής ο εργάτης Νικολαίδης για συμπλοκές με τους κατηγορούμενους,

Η Εστρέα Βεντούρα καταθέτει: «Ο σύζυγός μου έλειπε κι εγώ φοβόμουν να μείνω σπίτι με τα παιδιά. Κατέφυγα στο σπίτι του κυρίου Ρομάνο, Κάποια στιγμή μπήκαν στο σπίτι πέντε άτομα, άλλοι έριχναν πέτρες από τα παράθυρα. Μου ζήτησαν λεφτά, δεν είχα να τους δώσω. Αργότερα πήγαν σπίτι μου και το έκαψαν».

Η Βεντούρα αναγνώρισε τους Πουσουλίδη και Νικολαίδη.

Ο έδρα το μόνο που τη ρώτησε είναι εάν αποζημιώθηκε κι έδειξε ικανοποιημένο όταν πήρε την  απάντηση ότι εισέπραξε 18.000 δρχ.

Ο ίδιος ο Ρομάνο κλαίγοντας κατέθεσε ότι οι εισβολείς του ζήτησαν πετρέλαιο. Τους έδωσε κι αυτοί έβαλαν φωτιά στο σπίτι του! Νωρίτερα του είχαν αφαιρέσει το ρολόι που φορούσε και πήραν 2,500 δρχ από το πορτοφόλι του. «Πήρα αποζημίωση 12.000 δρχ. Δεν θέλω δίωξη του Πουσουλίδη, Αρκετά έχω υποφέρει. Δεν μπορώ άλλο» είπε στο δικαστήριο.

Ο οδηγός Ματθαίος Σαγιά καταθέτει ότι είδε τον κατηγορούμενο Αμπατζίδη να τρέχει με ένα μπιτόνι βενζίνη προς τον συνοικισμό. Σε ερώτηση συναδέλφου του που πέει πήρε την απάντηση: «Να σας κάψουμε

Οι παρακρατικοί επιστράτευσαν και ομάδες του στρατού. Ο μάρτυρας Δαυίδ Νατάν καταθέτει ότι βγαίνοντας από το καφενείο Βαρσάνο είδε τον διοικητή χωροφυλακής Καλαμαριάς Παγιατάκη  αντιμέτωπο με δώδεκα φαντάρους που απειλούσαν να τον σκοτώσουν εάν δεν τους άφηνε να περάσουν.

Συγκλονιστική είναι η κατάθεση του φαρμακοποιού Ισαάκ Τίβολι.

«Είδα άτομα να κατευθύνονται προς τον συνοικισμό. Τους ρώτησα που πάνε και δεν μου έδωσαν σαφή απάντηση., Έτρεξα σπίτι μου Είδα δύναμη χωροφυλακής. Ηρέμησα. Έτρεξα στο φαρμακείο. Εκεί μου έφεραν χτυπημένο στο κεφάλι τον Δαυίδ Κοέν. Έστειλα κάποιο άτομο να ζητήσει να έρθουν χωροφύλακες Επειδή αργούσε βγήκα έξω κι είδα τον αστυνόμο να τον εμποδίζουν με εφ’ όπλου λόγχη στρατιώτες. Πίσω τους πλήθος κόσμου να ενθαρρύνει τους στρατιώτες να μπουν στον συνοικισμό. Σε λίγη ώρα το φαρμακείο μου καιγόταν

Πλήθος ψευδομαρτύρων βεβαιώνουν ότι οι κατηγορούμενοι βρίσκονται μαζί τους μακριά από τα γεγονότα. Τους καλύπτει ακόμα και ο υπεύθυνος του σταθμού χωροφυλακής Καλαμαριάς Παγιατάκης, ο ίδιος που πήγε να λιντσαριστεί από τους τραμπούκους και να λογχιστεί από τους οπλισμένους παρακρατικούς.

Το δικαστήριο αθωώνει όλους τους κατηγορούμενους και τους αποδίδει λευκούς στην κοινωνία. Οι περισσότεροι από αυτούς θα πρωταγωνιστούσαν στον καιρό της γερμανικής Κατοχής ως συνεργάτες των κατακτητών. Όσο για τα θύματα η μοίρα τους είναι γνωστή. Ο εμπρησμός του Κάμπελ θα είναι μια… παράγραφος στα μαρτύρια που ακολούθησαν.

Οσο για τους δικαστές κάτι ανάλογο έγινε χρόνια αργότερα στην περίπτωση της δολοφονίας του Γρηγόρη Λαμπράκη. Εκεί τουλάχιστον ο ανακριτής Χρήστος Σαρτζετάκης σήκωσε το ανάστημά του και κάποιοι δημοσιογράφοι έκαναν το καθήκον τους..

Το πρώτο μέρος εδώ

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: