Πασατέμπος

Ιστορία για να… περνά η ώρα – Σχόλια και παρατηρήσεις στο athinaios@live.com

Ταρίχευσε την κόρη του και την κράτησε στο σπίτι

Ήταν μια καθώς πρέπει οικογένεια. Με οικονομική επιφάνεια, ιδιόκτητο σπίτι στο κέντρο της Αθήνας (Αριστοτέλους 70) και δικό της οικογενειακό τάφο στο Α’ Νεκροταφείο που συναγωνιζόταν σε πολυτέλεια πολλά Αθηναϊκά σπίτια.

Κι όμως η οικογένεια Ιωάννη Βογάσαρη, νομικού συμβούλου της Λαϊκής Τράπεζας είχε σημαδευτεί από τη μοίρα κι έκρυβε ένα μεγάλο μυστικό που αποκαλύφθηκε με το θάνατο του πατέρα.

Απρίλιος του 1933, ο Ιωάννης Βογάσαρης πεθαίνει από πνευμονικό οίδημα. Ο θάνατος σοκάρει τους εργαζόμενους της Τράπεζας και η διοίκηση θέλει να αναλάβει τα έξοδα της κηδείας. Στέλνουν δύο συναδέλφους του θανόντος, τον Διαμαντόπουλο και Καλούμενο για τα συλλυπητήρια, αλλά  και την ανακοίνωση της απόφασης της Τράπεζας. Εκεί συζητώντας με τον γιό της οικογένειας, τον Θανάση, αποκαλύπτεται το μυστικό.

Ο νεκρός είχε μια κόρη που πέθανε το 1929 από αδενοπάθεια. Το χτύπημα ήταν βαρύ για όλη την οικογένεια. Ο καθηγητής της παθολογικής ανατομίας Μελησσινός ανέλαβε να ταριχεύσει το πτώμα της νεαρής κοπέλας. Αργότερα έγινε η κηδεία της κι από εκεί άρχισε το μυστήριο. Σε άλλους είπαν ότι θα μετέφεραν το φέρετρο με τη νεκρή στην ιδιαίτερη πατρίδα του πατέρα της, τον Πύργο, σε άλλους ότι θα ετοίμαζαν έναν οικογενειακό τάφο. Πράγματι ο τάφος κατασκευάστηκε, αλλά έμεινε άδειος.

Το πτώμα της κόρης βρισκόταν στο δωμάτιό της. Ήταν τοποθετημένο σε φέρετρο από μαόνι, είχε διάφανο κρύσταλλο στην μπροστινή όψη για να φαίνεται το πρόσωπο της νεκρής

Οι υπάλληλοι μίλησαν σε φίλους τους, το νέο μαθεύτηκε και στο σπίτι της οδού Αριστοτέλους αντί να γίνεται παρέλαση συγγενών και φίλων για συλλυπητήρια, γινόταν δημοσιογράφων και φωτορεπόρτερ.

Ο γιός της οικογένειας δημιούργησε μεγαλύτερο μυστήριο. Αρνήθηκε ότι στο σπίτι του «φιλοξενείται» το φέρετρο με την αδελφή του, αλλά ούτε παραδέχτηκε ότι έγινε ταφή στον οικογενειακό τάφο. Γείτονες που και τότε, όπως και τώρα, έπεφταν από τα σύννεφα, μιλούσαν για έναν παπά που κάθε τόσο έκανε την εμφάνισή του με τα σχετικά… σύνεργα.

Ο Γιώργος Λυδίας από το Ελληνικό Μέλλον, ένας από τους δύο δημοσιογράφους που είχαν πρώτοι την είδηση δίνει με γλαφυρό τρόπο το τι συνέβαινε:

Ο γιός είχε καλέσει και τον καθηγητή παθολογικής ανατομίας του Πανεπιστημίου της Αθήνας Γεωργιάδη να ταριχεύσει και τον πατέρα του όπως ήταν η επιθυμία του. Τον πλήρωσε με 10.000 δρχ αυτόν και τον βοηθό του Ηλιάκη.

Αιτία της ταρίχευσης, όπως ειπώθηκε, ήταν η καθυστέρηση της κηδείας για να προλάβει να έρθει ο αδελφός του νεκρού από το Παρίσι.

Δηλώσεις στις εφημερίδες έκανε και ο έφορος του Α’ Νεκροταφείου που βεβαίωσε ότι ο τάφος ήταν άδειος.

Σύντομα όλη η Αθήνα μιλούσε μόνο για αυτό το θέμα. Οι πολιτικές εξελίξεις παραμερίστηκαν κι ας ήταν σημαντικές. Μόλις είχε χάσει τις εκλογές ο Βενιζέλος, ο Τσαλδάρης ήταν πρωθυπουργός, ο Πλαστήρας επεχείρησε να κάνει κίνημα το βράδυ των εκλογών και η πόλωση ήταν στο υψηλότερο σημείο των τελευταίων χρόνων.

Το τι έγινε αργότερα το διαβάζουμε στην Ακρόπολη όπου όπως μας πληροφορεί η κηδεία του Βογάση έγινε κανονικά, ο γιός με τη μητέρα έφυγαν για λίγο από την Αθήνα, αλλά υπήρχε διαφωνία. Η μητέρα ήθελε στον οικογενειακό τάφο να μπει και η Μιμίκα, ενώ ο γιός διαφωνούσε. Επειδή στη μέση μπήκε και η εισαγγελία – η μη ταφή νεκρού είναι αδίκημα – αλλά και η αστυνομία θεωρείται βέβαιο ότι η Μιμίκα βρήκε την ησυχία της και παρέμεινε δίπλα στον πατέρα της όπως και τότε που αυτός ήταν ζωντανός κι εκείνη πεθαμένη.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: