Πασατέμπος

Ιστορία για να… περνά η ώρα – Σχόλια και παρατηρήσεις στο athinaios@live.com

Παιδόφιλοι και Μεταξάς. Η μαρτυρία του Βρετανού πρεσβευτή στην Αθήνα σοκάρει.

Στα αρχεία του Φόρειν Όφις που αποχαρακτηρίστηκαν πριν μερικά χρόνια υπάρχει ένας φάκελος. Έχει τον αριθμό 371/22371 και περιλαμβάνει την αναφορά του Βρετανού πρεσβευτή στην Αθήνα, του σερ Σίδνεϊ Ουοτερλόου με αριθμό πρωτοκόλλου 484 και την ένδειξη ΕΜΠΙΣΤΕΥΤΙΚΟ. Γράφτηκε στις 19 Δεκεμβρίου 1938, δηλαδή δύο χρόνια και κάτι μετά την επιβολή της δικτατορίας Μεταξά και δύο χρόνια, παρά κάτι, από την ιταλική επίθεση.

Ο πρεσβευτής δεν αναφέρεται σε κάποιο από τα πολλά προβλήματα που προκάλεσε η δικτατορία της «4ης Αυγούστου», αλλά σε ένα κοινωνικό πρόβλημα που δημιουργούσε η δράση της ΕΟΝ και των λογής ανώμαλων που είχαν καταφύγει σε αυτήν.

Ο πρεσβευτής είναι ιδιαίτερα οξύς και ταραγμένος πράγμα πρωτοφανές. Στις προηγούμενες και επόμενες αναφορές του καταγράφει γεγονότα κι αποφεύγει κρίσεις ακόμα και για τη στέρηση των πολιτικών ελευθεριών, τις επεμβάσεις της αστυνομίας, τις εκτοπίσεις και τόσα άλλα.

Λογικά αυτά που του μετέφεραν πρέπει να τον τάραξαν και να έχασε την «διπλωματική ψυχραιμία» που τον διέκρινε.

Η αναφορά αφορά στην απόφαση της κυβέρνησης να εντάξει όλους τους νέους και τις νέες στην ΕΟΝ. Κατάργησε τους Προσκόπους όπου αρχηγός ήταν ο Διάδοχος Παύλος και όλες τις άλλες νεανικές οργανώσεις για να γιγαντωθεί η δική της.  Κι όχι μόνον αυτό, θέλησε να ενσωματώσει την οργάνωση στο εκπαιδευτικό σύστημα! Η μάθηση και η πλύση εγκεφάλου θα πήγαιναν «χέρι – χέρι». Όποιος μαθητής δεν γινόταν μέλος της ΕΟΝ αποβαλλόταν από το σχολείο. Ο πατέρας ή ο κηδεμόνα αντιμετώπιζε το ενδεχόμενο της εκτόπισης.

Τον Ουοτερλόου δεν τον προβλημάτιζαν αυτά, αλλά τα σεξουαλικά σκάνδαλα της οργάνωσης και όπως τονίζει «πολλές υποχρεωτικές συγκεντρώσεις είχαν θανατηφόρα ατυχήματα» κι λίγο αργότερα αναφέρει «δεν υπάρχει σπίτι που να μην κυλούν δάκρυα». Όσο υπερβολικές και να είναι οι θέσεις του πρεσβευτή καταλαβαίνουμε ότι η ΕΟΝ είχε γίνει άντρο παιδόφιλων. Σκεφτείτε πως ήταν η Ελλάδα τα χρόνια εκείνα. Τα παιδιά ήταν περισσότερο αθώα. Στην περιφέρεια μάλιστα δύσκολα έβγαιναν από το σπίτι, ειδικά τα κορίτσια. Οι ηθικοί νόμοι ήταν αυστηροί. Αυτές οι υποχρεωτικές συναθροίσεις, οι εκδρομές, πράγματα πρωτόγνωρα για πολλά παιδιά της εποχής εκείνης, ήταν η ευκαιρία όλων αυτών των τύπων να δράσουν.

Και το κακό είναι ότι αυτοί οι άνθρωποι έμειναν ατιμώρητοι. Το δράμα της Κατοχής, του Εμφυλίου δεν βοήθησε στην ανάδειξη των σκανδάλων. Οι ένοχοι γλύτωσαν την τιμωρία κι ίσως να συνέχισαν σε άλλους χώρους την αρρωστημένη δράση τους.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Πληροφορίες

This entry was posted on 22/10/2019 by in 4η Αυγούστου and tagged , , .

Πλοήγηση

Αρέσει σε %d bloggers: