Πασατέμπος

Ιστορία για να… περνά η ώρα – Σχόλια και παρατηρήσεις στο athinaios@live.com

Τζορτζ Μπεστ, μπορούσε να φτάσει στην κορυφή, αλλά προτίμησε να ζήσει τη ζωή του

Ο Τζορτζ Μπεστ πέθανε πριν 15 χρόνια, γεννήθηκε πριν 74, αλλά εξακολουθεί να βρίσκεται στην επικαιρότητα. Ειδικά την εποχή της καραντίνας τα μεγάλα ξένα δίκτυα μας θύμισαν τις μεγάλες στιγμές του και το γεγονός ότι ενώ ήταν μεγάλος σε όλα εκτός από την διάρκεια της ζωής του!

Αν ζούσε σήμερα ο πέμπτος Μπιτλ, όπως ονομάστηκε, θα είχε γενέθλια. Γεννήθηκε 22 Μαΐου 1946. Τόπος ένα μαιευτήριο του Μπέλφαστ. Η Αν Μπεστ πήρε στα χέρια της το νεογέννητο παιδί της και αντίκρισε ένα  γλυκύτατο αγοράκι με καταπράσινα μάτια, που όταν θα αντιλαμβανόταν την ομορφιά του, το παγκόσμιο ποδόσφαιρο θα στερείτο ένα από τα μεγαλύτερα ταλέντα που εμφανίστηκαν ποτέ στο προσκήνιο!

Από μικρός ο  Τζορτζ Μπεστ στερήθηκε πολλά. Ο πατέρας του, Ντίκι, ξυλουργός στο επάγγελμα, δούλευε υπερωρίες  στα ναυπηγεία της περιοχής. Η μητέρα του ήταν από τις κορυφαίες παίκτριες του χόκεϊ. Εργαζόταν, όμως, για το μεροκάματο σε καπνοβιομηχανία.

Ο μικρός Τζορτζ από την πρώτη στιγμή που περπάτησε έδειξε μια διάθεση να… κλωτσάει ό,τι έβρισκε μπροστά του. Στην αρχή  μπαλάκια του τένις.. Αργότερα, του ποδοσφαίρου.

Άλλα παιδιά στον ύπνο τους είχαν αγκαλιά ένα παιχνίδι. Εκείνος… προτιμούσε την ασπρόμαυρη θεά. Με το που άνοιγε τα μάτια του το πρωί, τη φιλούσε, ενώ του έκανε παρέα στο δρόμο για το σχολείο. Η σχέση του μαζί της ήταν… ερωτική.

Το πάθος του έμελλε να έχει και ανταπόκριση.

Αντίθετη ήταν η σχέση του με το σχολείο. Τα βιβλία τον απωθούσαν. Κι όμως η έμφυτη εξυπνάδα του τον έκανε καλό μαθητή. Οι δάσκαλοι είχαν να το λένε…

Τα χρόνια περνούσαν, ο έρωτας του γινόταν όλο και εντονότερος, ώσπου το 1961, σε ηλικία 15 χρόνων, ο Ματ Μπάσμπι, μάνατζερ της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, του… χτύπησε την πόρτα. Δεν ήταν και δύσκολο να καταλάβει… κάτι καλό έκρυβε εκείνο το παιδί που όλο τριγυρνούσε στα σοκάκια με μια μπάλα στα πόδια. Του ζήτησε να τον δοκιμάσει. Με το τέλος της πρώτης προπόνησης απεφάνθη πως «νομίζω ότι βρήκα μια ιδιοφυία».

Στις 22 Μαΐου του 1963, ανήμερα των γενεθλίων του, υπέγραψε το πρώτο επαγγελματικό του συμβόλαιο με την Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ. Δόξασε την φανέλα των «κόκκινων διαβόλων» και δοξάστηκε… με όλες τις συνέπειες. Συμπεριλαμβανομένης φυσικά της κριτικής που του ασκούσαν σε κάθε του βήμα. Ήταν σταρ και  ήταν  στο στόχαστρο όλων.

Στις 15 Απριλίου του 1964 έκανε το ντεμπούτο του με την εθνική ομάδα της Β. Ιρλανδίας στον αγώνα με την Ουαλία, που έγινε στο Σουόνσι.  

Η πρώτη του διάκριση σε συλλογικό επίπεδο, ήρθε την περίοδο 1964-65, όταν η Μάντσεστερ κατέκτησε το πρωτάθλημα, εμπειρία που… ξαναέζησε και την περίοδο 1966-67.

Το 1967… είχε έλθει η ώρα για να ισορροπήσει την κατάσταση η μοίρα που μέχρι τότε του τα είχε δώσει όλα απλόχερα. Αναγκάστηκε να επιστρέψει εσπευσμένα στην πατρίδα του. Η μητέρα του είχε χάσει τη μάχη με τον καρκίνο. Απώλεια που στοίχισε πάρα πολύ στον 21χρονο, τότε, Τζορτζ.

Την ίδια ώρα  η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ συνέχιζε την τρελή της κούρσα. Ενα χρόνο αργότερα κατέκτησε το Ευρωπαϊκό Κύπελλο, με τον Μπεστ πρωταγωνιστή. Είχε πετύχει το νικητήριο γκολ, στην παράταση του αγώνα με την Μπενφίκα. Με συνοπτικές διαδικασίες ο Βοριοϊρλανδός άσος μέτρησε 178 γκολ σε 466 αγώνες, ενώ μπήκε στο Χολ οφ Φέιμ.

Αυτά… σε ό,τι αφορά τα επιτεύγματά του εντός αγωνιστικού χώρου. Εντός των γραμμών… έκαιγε τους αντιπάλους. Εκτός… τις καρδιές των γυναικών, αφού ήταν ένας από τους πιο γοητευτικούς άνδρες που κυκλοφορούσαν στη χώρα. Κάπως έτσι… έγινε και ο πρώτος ποδοσφαιριστής σταρ. Κάτι που δεν άντεξε και το πλήρωσε πολύ ακριβά.    

Το 1973 η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ υποβιβάστηκε, οι περισσότεροι ποδοσφαιριστές της «παλιάς φρουράς» αναγκάστηκαν να την εγκαταλείψουν. Τότε άρχισαν και τα πρώτα παράπονα για τον Μπεστ. Περνούσε κάθε βράδυ και με άλλη γυναίκα. Αυτό που ενοχλούσε όμως τους θαυμαστές του ήταν ότι κατανάλωνε μεγάλες ποσότητες ποτού. Αρκετοί είναι αυτοί που ακόμη και σήμερα λένε ότι ο Μπεστ θα μπορούσε να είχε προσφέρει περισσότερα στο παγκόσμιο ποδόσφαιρο αν δεν ήταν τόσο επηρρεπής στις καταχρήσεις. Γεγονός που αποδείχτηκε περίτρανα με τη μεταγραφή του στη Φούλαμ.  

«Αν δεν ήμουν τόσο όμορφος κανείς δεν θα μιλούσε για τον Πελέ», είχε πει ο ίδιος  μερικά χρόνια πριν το τέλος του. Τότε είχε συνειδητοποιήσει πως είχε… ξοδέψει τη ζωή και το ταλέντο του.

Τα προβλήματα με το αλκοόλ τον κυνηγούσαν πλέον περισσότερο από τις γυναίκες. Ο θρύλος του παρέμενε ζωντανός όχι όμως ως καρδιοκατακτητής, αλλά ως ποδοσφαιριστής, αλλά σε απόγνωση . Στις 25 Νοεμβρίου 2005 άφησε την τελευταία του πνοή.

Δείτε ένα βίντεο με χαρακτηριστικές στιγμές της καριέρας του.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: